wyliczyłem należność każdego za cztery lata. Niechże ojciec raczy
Stefan Żeromski usiłuje, wydostają się z szarości nie jak obrazy malowane na płótnie, nie jak rzeźby z marmuru, lecz tak jakoby maszkary sztucznie ożywione... Jedne są z chropawego filcu, o włókienkach lśniących
Pogląd całkiem mylny. Na tych wszystkich jeszcze mniej można się zdać, niż gdybym miał tylko jednego. Pan tego na pewno nie rozumie? - Nie - powiedział K. i położył uspokajająco rękę na jego
Cytat
jeden, co towarzyszom naszym w drodze do Genui, gdy szli naszymi tropy ambarkować się za morze, przystawił z boków i z tyłu szwadrony kawalerii francuskiej, żeby snadź żaden ucieczką się nie
ich wnętrza, wyrywając się z kłębów siwego dymu, padały migotliwe blaski pochodni, zdawały się być podwójnie wielkimi. Konary, gałęzie, rózgi, czuby ich sięgały do czarnego nieba, a liście szemrały
Cytat
rozpalonymi szczypcami. Po tym śmiesznym krzyku miał już K. wszystkiego dość. Skoro ten człowiek nie wierzył mu, że jest oskarżony, tym lepiej. Może uważał go nawet za sędziego. I teraz na
nieruchomo wodząc oczyma wokoło. K. cofnął się i oparł łokciami na najbliższej ławce. Gdzieś w dali - K. nie umiał sobie dokładnie oznaczyć miejsca - zobaczył, jak zakrystian spokojnie, niby po