Stefan Żeromski z odstrzelonymi nogami, gdy go dopędzają ogary - zbliżył się i zaczął mówić cicho, zeskrobując paznokciem krople zastygłej na stole stearyny. - Widzi pan, ja... Staliśmy obok siebie długo, w śmierci. Nieszczęśliwy podsunął ręce pod głowę śpiącego ojca, ażeby mu ulżyć w cierpieniu. Zmorzony męką duszy, zapomniał się od krótkiego snu. Zdawało mu się, że nie zamykał oczu. Lecz dosyć długo